غمگینم

مثل سکوت های میان کلام های محبت غمگینم...

خب!

برگشتیم به دنیای واقعی

و حالا همه چیز مثل قبل شده

فقط من و تو...فقط من و تو پروچیستا!فقط ما هستیم که بدون بازگشت به جلو می رویم و زمان برایمان متوقف نخواهد شد.

چیزی در ما تغییر کرده و ما هرگز به عقب باز نخواهیم گشت...

دوستت دارم پروچیستا!

بی خیال دنیا

بی خیال همه اتفاق ها

بی خیال سکوت های میان کلام های محبت

من تو را دارم

و ادبیات را که زندگی من است

عشق من است

و باز به آغوش من برگشته

با شعری به بلندای روزهای تنهاییم

با شعری که به من ایمان ادامه دادن می دهد

با شعری که الهام را زنده نگه می دارد

تا باشد

زندگی اش شعر باشد

و تو را بیشتر از هر کسی در دنیا دوست داشته باشد...